من این شعر ها را چند بار خونده ام و حس میکنم چندین سال پیش باز هم اینها را خوانده بودم یا شنیده بودم نمی دانم ولی در این شعر بخصوص سایه / حسی غریب است که آدم را سنین میکند و فرو می برد به قعری عجیب تر / از شعر هائی که چند لایه اند لذتی غریب می برم و این شعر چند لایه است و هر لایه اش یک رنگ / هر چند رنگ سیاهش غالب است . همانطور که بهت گفتم من حین خواندن شعر هایت صدای تو را می شنوم و این صدا بی نهایت آشناست
کی شعر تر انگیزد خاطر که حزین باشد؟ یک نکته در این معنی گفتیم و همین باشد مبارک است و این یعنی حضور مهرداد عارفانی در انجمن شعر وبلاگ ها مقدمت را گل می پاشم و دلم گرم تر می شود سلام
